HISTORIA

W 814p.n.e. Fenicjanie założyli Kartaginę (obecnie przedmieścia Tunisu ), która po latach świetności i rywalizacji z Rzymem została kompletnie zniszczona w wyniku trzeciej wojny punickiej w 146 p. n.e. Prowincja rzymska "Africa" ( ze stolicą w Kartaginie) stała się spichlerzem Rzymu i przeżywała kolejny okres rozkwitu aż do upadku Cesarstwa. Po okresie rządów Bizancjum, w efekcie prób opanowania Afryki przez Arabów, w 670 r. Został założony Kairuan jako baza ekspansji islamu. Od 800r. Rządziło tu wiele dynastii m.in. Hasfydzi, aż do 1574 r., kiedy kraj został włączony do Imperium Osmańskiego. W 1881r. rozpoczął się okres protektoratu francuskiego i trwał do 20 marca 1956 kiedy Tunezja odzyskała niepodległość. Rok później została proklamowana republika i na czele państwa stanął Habib Bourgiba. 7 listopada 1987 r. prezydentem został Zin Al.- Abidin Ben Ali.

Tunezja jest najbardziej liberalnym krajem arabskim, o czym swiadczą m.in. rozbudowane prawa kobiet. Kobiety zawdzięczają to pierwszej żonie Habiba Burgiby, która byłą Francuzką . Niektórzy uważają, że to ona przekonała męża do kilku wielkich reform , m.in. zniesienia wielożeństwa, zniesienia noszenia tradycyjnych chust przez kobiety, kontrolowanie rozwodów przez sądy, dopuszczenie kobiet do szkół, parlamentu, władzy i innych form życia publicznego. W 1967 roku Bourgiba zalegalizował również aborcję,obecnie jest dostępna na życzenie kobiety i bezpłatna. Tunezyjskie kobiety stanowią prawie 12% członków Tunezyjskiej Izby Deputowanych i ponad 20% członków w radach miejskich. Mają również znaczącą rolę w rządzie i dyplomacji. Młode kobiety stanowią 55% studentów na uniwersytetach. Jednak na południu kraju postrzegane są stare zwyczaj. Dziewczyny nie mają jednak zakazu aby chodzić same po ulicach. Ponadto w bardzo tradycyjnych rodzinach kobiety chodzą w ubraniach zakrywających nogi i ramiona, szczególnie kiedy wybierają się do meczetu. Jedyną pozostałością z prawa islamskiego w Tunezji jest prawo dziedziczenia, gdzie kobieta jeżeli nie zostawiona testamentu dziedziczy połowę tego, co jej męscy członkowie rodziny, bracia itd. Jednak spisanie testamentu przez rodziców całkowicie oddala opcje dziedziczenia tylko połowy majątku. Zeznania w sądzie Kobiet i mężczyzn w Tunezji mają taką samą wartość prawną, kobieta posiada również takie samo prawo do otrzymania opieki nad dziećmi po rozwodzie.

Drogocenne dzieła sztuki tkackiej Dywany są nieodłączną częścią kultury Beduinów. Tam, gdzie do dziś zachował się nomadyjski styl życia, dywany nadal odgrywają istotną rolę w życiu ludzi. W namiotach rozkłada się liczne dywany, a kobiety zajmują się wyplataniem następnych. Tradycyjny tunezyjski dywan - klim lub qtifa - to dywan tkany ręcznie, zdobiony geometrycznymi, symbolicznymi wzorami. Zbliżoną do nich formą jest mergum - dywan zdobiony dodatkowymi haftami. Bardzo rozpowszechnione są dywany zerbiya - wyplatane dywany z Kairouanu, wytwarzane dziś w wielu częściach Tunezji. Największą wartość mają dywany jedwabne tkane z importowanego jedwabiu surowego. Na jednym metrze kwadratowym takiego dywanu znajduje się minimum 250000 węzłów. Jeśli będą Państwo zainteresowani kupnem dywanu, warto sprawdzić, czy ma on na odwrocie certyfikat oryginalności ONAT. Office National de l'Arisanat gwarantuje za podaną przez producenta liczbę węzłów, wymiary, ciężar i rodzaj materiału, z jakiego dywan wykonano. Dywany podzielono wg klas jakościowych na qualite superieure (90000, 160000, 250000 węzłów/m2), premiere choix (40000 węzłów/m2) i deuxieme choix (12000 węzłów/m2). Dywany, podobnie jak inne wyroby rzemiosła artystycznego w Tunezji, nie mają stałych cen. Trzeba się targować ze sprzedawcą. Na niektórych bazarach z dywanami dla porządku i łatwiejszej orientacji wprowadzono jednak stałe ceny. Wielu sprzedających poleca swoje usługi przy przesłaniu zakupionego dywanu do kraju kupującego. Wówczas wpłaca się tylko zaliczkę, a resztę przy odbiorze towaru.